تکلیف دستور موقت دیوان عدالت اداری با فرض قرار عدم صلاحیت رسیدگی آنچه که بعضا در اذهان به عنوان سوال مطرح میشود این است که چنانچه یکی از شعب دیوان عدالت اداری پس از احراز سه رکن ضرورت، فوریت و تعسر در اجراء تا پیش از صدور رای خواسته اصلی، اقدام به صدور دستور موقت برابر ماده ۳۵ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری نماید ولی پس از صدور دستور موقت،مرجع متولی رسیدگی به خواسته اصلی،اساساً رسیدگی به شکایت را در صلاحیت خود ندانسته و در صلاحیت سایر مراجع
برچسب:
نویسنده: هیراد فدایی